صنایع دستی بخشی از فرهنگ، تاریخ، اقتصاد و حتی سیاست یک کشور به حساب میآید. محصولاتی که با استفاده از مواد اوليهی بومی، به كمك دست و ابزار معمولا دستی ساخته ميشوند و آمیزهای از هنر، خلاقیت و صنعت هستند و میتوانند حتی منعکسکننده روحیه یک ملت باشند.
در سال 1964 میلادی سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد یا همان یونسکو برای برگزاری همایشی از نمایندگان 40 کشور جهان دعوت کرد تا در نیویورک و با حضور مسئولان اجرایی، استادان دانشگاه، هنرمندان و صنعتگران، حمایت از صنایع دستی را به عنوان بخشی از زندگی فرهنگی و حیات اقتصادی ملل مختلف مورد توجه قرار دهند.
در انتها این گردهمایی همراه با تصویب قطعنامهای بود که به تاسیس شورای جهانی صنایع دستی به عنوان نهادی وابسته به یونسکو منجر شد. سالروز برگزاری اين همايش یعنی 10 ژوئن برابر با 20 خرداد، به عنوان «روز جهانی صنايع دستی» نامگذاری شد.
ايران در سال 1347 شمسی و از طريق سازمان صنايع دستی كشور به عضويت اين شورا درآمد و در مجمع آسيا و اقيانوسيه آن، مشغول به فعاليت شد. اعضای اين شورا که دبیرخانه آن در شهر آمستردام قرار دارد، در بدو امر بسیار کم بودند اما در حال حاضر تعداد آنها به حدود 90 كشور در جهان رسیده است.
هر سال در چنین روزی، کشورهای مختلف سعی میکنند نگاه ویژهای به صنایع دستی داشته باشند و با انجام کار نمادینی، این روز را گرامی بدارند. بهطور مثال امروز به مناسبت این روز، در ایران از تمبر اختصاصی صنایع دستی با طرح زیورآلات سنتی ترکمن با هدف معرفی و ترویج صنایع دستی منطقه رونمایی میشود. همچنین در این روز از لوح ثبت گنبد کاووس به عنوان شهر ملی فرش ترکمن هم رونمایی میشود.
همانطور که گفتیم صنایع دستی بخشی از فرهنگ، تاریخ، اقتصاد و حتی سیاست یک کشور به حساب میآید. بنابراین میتوانید به عنوان راهی برای برندینگ یک کشور، شهر یا منطقه انتخاب شود. به همین خاطر بد نیست حرکتهایی برای توانمندی افراد فعال در حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی کشور در زمینه آشنایی بیشتر با حوزه صادرات و اصول برندسازی و برندینگ انجام شود.